Τι είναι η οστεοχονδρωσία

Καθώς οι άνθρωποι γερνούν, πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από μυοσκελετικές διαταραχές. Η πιο κοινή ασθένεια σε αυτόν τον τομέα της ιατρικής είναι η οστεοχονδρωσία της σπονδυλικής στήλης. Δυστυχώς, σήμερα δεν επηρεάζει μόνο εκπροσώπους της παλαιότερης γενιάς, αλλά και νέους, γεμάτους ενέργεια ανθρώπους. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό - καθιστική εργασία, έλλειψη αθλητισμού ή οποιασδήποτε άλλης σωματικής δραστηριότητας, και ούτω καθεξής.

Τι είναι αυτό

Οι γιατροί ορίζουν τη σπονδυλική οστεοχονδρωσία ως ένα ολόκληρο σύμπλεγμα διαταραχών στις αρθρώσεις και τους χόνδρους που συνδέουν τους ιστούς και τα όργανα, που αναπτύσσονται σε οποιαδήποτε από τις αρθρώσεις, αλλά πιο συχνά επηρεάζουν τους μεσοσπονδύλιους δίσκους.

Ανάλογα με την εντόπιση διακρίνεται η αυχενική, η θωρακική και η οσφυϊκή-κρίσιμη οστεοχόνδρωση. Παρά το γεγονός ότι η σπονδυλική οστεοχονδρωσία εμφανίζεται μετά από 40 χρόνια, τα πρώτα σημάδια οστεοχόνδρωσης είναι αισθητά ήδη στα 20.

Λόγοι

Μπορεί να υπάρχουν πολλοί παράγοντες που προκαλούν την ανάπτυξη της νόσου. Αυτό περιλαμβάνει υποθερμία, σπονδυλικές μετατοπίσεις ως αποτέλεσμα τραυματισμών και βαριά σωματική καταπόνηση.

Ωστόσο, οι κύριες αιτίες της οστεοχονδρωσίας της σπονδυλικής στήλης είναι οι εξής:

• Η συνήθεια να σκύβεις την πλάτη σου.
• Έλλειψη συμπαγούς μυϊκού κορσέ.
• Σκολίωση διαφόρων τύπων.
• Στρες, νευρικό σοκ, κατάθλιψη, χρόνια κόπωση.
• Καθιστικός τρόπος ζωής;
• Συχνή άρση βαρών.
• Μεταβολικές διαταραχές (το σώμα μπορεί να έχει έλλειψη ασβεστίου στο αίμα, φώσφορο μαγνησίου, ψευδάργυρο και πολλές άλλες χρήσιμες ουσίες).
• Κληρονομικότητα;
• Μη θεραπευμένες ιογενείς λοιμώξεις.
• Αλλαγές στα ορμονικά επίπεδα, τόσο σε γυναίκες όσο και σε άνδρες.
• Διάφοροι τραυματισμοί στην πλάτη.

Τις περισσότερες φορές, οι αθλητές, οι φορτωτές, οι οικοδόμοι και όλοι όσοι το επάγγελμά τους συνδέεται με ενεργό σωματική εργασία είναι ευαίσθητοι στην οστεοχόνδρωση. Για όσους, αντίθετα, κάνουν καθιστική ζωή, οι γιατροί συνιστούν να κινούνται περισσότερο, να ασχολούνται με κάποιο είδος προληπτικού αθλητισμού, καθώς και σωστή διατροφή, ώστε το σώμα να λαμβάνει όλες τις βιταμίνες, τα μέταλλα και τα μικροστοιχεία που χρειάζεται.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας εξαρτώνται άμεσα από την προσβεβλημένη σπονδυλική περιοχή.

• Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης Η σπονδυλική στήλη συνοδεύεται από συχνό πόνο στον αυχένα που πηγαίνει προς την πλάτη και το στήθος, τεντωμένους μύες του αυχένα, που μπορεί να προκαλέσει πόνο κατά την αφή, πρήξιμο και μούδιασμα της γλώσσας, αίσθημα μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στον αυχένα και τις παλάμες, αίσθημα γενικής αδυναμίας στον αυχένα και τους ώμους.
• Οστεοχόνδρωση της θωρακικής περιοχής Η σπονδυλική στήλη έχει τα ακόλουθα συμπτώματα: οξύς πόνος στο στέρνο, αίσθημα θωρακικής συμπίεσης και μεσοπλεύριος πόνος μπορεί να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια της σωματικής δραστηριότητας.
• Οστεοχόνδρωση της οσφυοϊερής περιοχής Η σπονδυλική στήλη συνήθως συνοδεύεται από πόνο στη μέση, ο οποίος μπορεί να ακτινοβολεί στα πόδια, τον ιερό οστό και τη βουβωνική χώρα, έλλειψη ευαισθησίας στα πόδια, κρύα χέρια και πόδια, αίσθηση καρφίτσες και βελόνες στα κάτω άκρα.

Εάν εμφανιστούν ένα ή περισσότερα συμπτώματα αυτής της ασθένειας, θα πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως έναν ειδικό, επειδή η οστεοχόνδρωση μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές στη λειτουργία πολλών οργάνων και συστημάτων, τσιμπημένα νεύρα, καθώς και ημικρανίες, ζάλη και αϋπνία. Η οσφυοϊερή οστεοχονδρωσία είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθώς στη συνέχεια υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης καρδιακών και αγγειακών παθήσεων, παθήσεων του ουρογεννητικού συστήματος, σκολίωσης και μετατόπισης των μεσοσπονδύλιων δίσκων.

Στάδια

Η οστεοχόνδρωση αναπτύσσεται σταδιακά και έχει πολλά στάδια ανάπτυξής της:

• Στο πρώτο στάδιο Είναι ακόμα δύσκολο να καταλάβουμε ότι η ασθένεια έχει εμφανιστεί. Τα συμπτώματα δεν είναι έντονα, ο ασθενής βιώνει μόνο ήπια ενόχληση. Μικροί πόνοι στην πλάτη και στο κάτω μέρος της πλάτης εμφανίζονται κατά καιρούς, αλλά πολύ συχνά αποδίδονται σε υπερκόπωση και αυξημένη σωματική δραστηριότητα. Πολύ συχνά, η οστεοχονδρωσία πρώτου βαθμού διαγιγνώσκεται τυχαία κατά τη διάρκεια της εξέτασης ρουτίνας ενός ασθενούς.
• Στο δεύτερο στάδιο Ο πόνος εμφανίζεται πιο συχνά και γίνεται πιο έντονος και αρχίζουν οι διαδικασίες παραμόρφωσης του ιστού του χόνδρου. Ο ευκολότερος τρόπος για τη θεραπεία της οστεοχόνδρωσης είναι στο δεύτερο στάδιο, αφού ο γιατρός μπορεί ήδη να δει όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα. Τα παυσίπονα μπορούν να προστεθούν στη γενική σύνθετη θεραπεία.
• Στο τρίτο στάδιο εμφανίζεται παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης, αρχίζουν να αναπτύσσονται σκολίωση, κύφωση και άλλες παθήσεις της πλάτης. Η θεραπεία στοχεύει στην τροποποίηση των ελαττωμάτων της σπονδυλικής στήλης και στην ελαχιστοποίηση των ελαττωμάτων που έχουν εμφανιστεί.
• Στο τέταρτο στάδιο Οστεοχόνδρωση, δυσκολεύεται η κίνηση του ασθενούς, ο χόνδρος ιστός πυκνώνει και κάποιοι σπόνδυλοι μετατοπίζονται. Ο πόνος συνοδεύει ένα άτομο συνεχώς. Πολύ συχνά, στο τέταρτο στάδιο της νόσου, ο ασθενής αναγνωρίζεται ως ανάπηρος.

Διαγνωστικά

Ο γιατρός μπορεί να δώσει μια προκαταρκτική διάγνωση με βάση τα παραπάνω συμπτώματα. Πρώτα απ 'όλα, ο γιατρός θα ελέγξει την κατάσταση της σπονδυλικής στήλης του ασθενούς σε διάφορες θέσεις, καθώς και στην κίνηση. Μετά από αυτό θα πραγματοποιηθεί διαγνωστικό υλικό για να διευκρινιστεί η διάγνωση και να διευκρινιστούν πιθανές επιπλοκές.

Οι κύριοι τύποι διάγνωσης της οστεοχονδρωσίας του μυοσκελετικού συστήματος περιλαμβάνουν:

• MRI;
• CT (αξονική τομογραφία);
• Ακτινογραφία;
• Υπερηχογράφημα (εξέταση υπερήχων);
• μελέτη αρτηριακών αγγείων του εγκεφάλου.

Αφού αναλύσει την κατάσταση του ασθενούς, ο γιατρός θα εντοπίσει πιθανές συνοδές ασθένειες, όπως κήλες, ριζίτιδα και μετατοπισμένους μεσοσπονδύλιους δίσκους.

Ο ασθενής, με τη σειρά του, πρέπει να θυμάται ότι τα συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας μπορεί να είναι σημάδια οποιασδήποτε άλλης ασθένειας, επομένως, η ποιότητα της διάγνωσης πρέπει να είναι η υψηλότερη, επειδή βασίζεται στο τελικό αποτέλεσμα ότι θα συνταγογραφηθεί θεραπεία.

Συνέπειες

Μία από τις πιο επικίνδυνες συνέπειες της οστεοχονδρωσίας είναι η πλήρης ή μερική μυϊκή ατροφία. Για πολλούς ασθενείς, ο πόνος ανακουφίζεται μόνο με παυσίπονα.

Εάν δεν επικοινωνήσετε έγκαιρα με έναν ειδικό, υπάρχει κίνδυνος να εμφανίσετε κήλη, πλάκες χοληστερόλης, με αποτέλεσμα να διαταραχθεί η αρτηριακή πίεση και η παροχή οξυγόνου στα κύτταρα.

Σε ασθενείς με τέταρτο στάδιο οστεοχονδρωσίας, μπορεί να εμφανιστούν διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, μη φυσιολογική λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος. Τα όργανα της όρασης και της ακοής μπορεί επίσης να επηρεαστούν και ο συντονισμός των κινήσεων μπορεί να επηρεαστεί.

Λόγω του γεγονότος ότι η οστεοχόνδρωση επηρεάζει κυρίως το σύστημα παροχής αίματος, ολόκληρο το ανθρώπινο σώμα βρίσκεται σε κίνδυνο. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα άτομα με μειωμένο μεταβολισμό υποφέρουν συχνότερα από αυτή την ασθένεια. Η οστεοχόνδρωση συχνά συνοδεύεται από βλαστική-αγγειακή δυστονία.

Θεραπεία

Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας μπορεί να είναι δύο τύπων:

• συντηρητική?
• χειρουργικός.

Η επιλογή της μεθόδου θεραπείας εξαρτάται από τη σοβαρότητα της νόσου, τις εντοπισμένες επιπλοκές και την εσωτερική δύναμη του σώματος για ανάκαμψη μετά την επέμβαση.

Με μια συντηρητική μέθοδο θεραπείας, θα συνταγογραφηθεί στον ασθενή μια ολόκληρη σειρά από φάρμακα και άλλες τεχνικές, όπως μασάζ, θεραπευτικές ασκήσεις, θεραπεία άσκησης. Αυτή η μέθοδος θεραπείας περιλαμβάνει τη λήψη φαρμάκων και τη θεραπεία υλικού.

Οι πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες μέθοδοι συντηρητικής θεραπείας είναι οι ακόλουθες:

• Θεραπευτική φυσική αγωγή, οι ασκήσεις της οποίας θα είναι εξατομικευμένα προσαρμοσμένες στην κατάσταση του σώματος του ασθενούς.
• Βελονισμός.
• Μασάζ και υδρομασάζ.
• Μαγνητική θεραπεία και διέγερση κραδασμών.
• Θεραπεία με υπερήχους και λέιζερ.
• Φάρμακα.
• Σωστή διατροφή, η οποία θα είναι επίσης εξατομικευμένη για τον ασθενή.
• Ψυχοθεραπεία.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι εάν η συντηρητική θεραπεία επιλεγεί λανθασμένα, η κατάσταση του ασθενούς μπορεί να επιδεινωθεί. Η αυτοθεραπεία για την οστεοχονδρωσία αποκλείεται.

Η χειρουργική μέθοδος θεραπείας της οστεοχονδρωσίας στοχεύει στη σταθεροποίηση της κινητικής δραστηριότητας κατεστραμμένων τμημάτων της σπονδυλικής στήλης. Σε περίπτωση κήλης στη σπονδυλική στήλη, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με δύο τρόπους: τυπικά χρησιμοποιώντας νυστέρι ή χρησιμοποιώντας λέιζερ. Η επιλογή γίνεται από τον γιατρό μαζί με τον ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τις επιθυμίες του, αλλά και την κατάσταση του σώματος. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, η χειρουργική επέμβαση καταφεύγει στο 15% των περιπτώσεων. Ωστόσο, το ποσοστό επιτυχίας είναι μόνο 3%.

Πρόληψη

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι κανείς δεν έχει ανοσία από την οστεοχονδρωσία, επομένως είναι καλύτερο να πραγματοποιηθεί έγκαιρη πρόληψη αυτής της ασθένειας:

• Πρώτα απ 'όλα, θα πρέπει πάντα να παρακολουθείτε τη στάση σας, κρατώντας την πλάτη και τον λαιμό σας ίσιο ακόμα και όταν εργάζεστε στον υπολογιστή.
• Είναι επίσης απαραίτητο να αφιερώσετε αρκετό χρόνο σε αθλήματα ή σε οποιαδήποτε άλλη σωματική δραστηριότητα, ενισχύοντας έτσι τον μυϊκό σας κορσέ. Οι ασκήσεις στην πισίνα είναι κατάλληλες για αυτούς τους σκοπούς.
• Τα ειδικά ορθοπεδικά στρώματα και μαξιλάρια μπορούν επίσης να αποτελέσουν καλή πρόληψη της οστεοχονδρωσίας.
• Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στη μέθοδο άρσης βαρών - για να ανακουφίσετε τη σπονδυλική στήλη από το υπερβολικό άγχος, πρέπει πρώτα να κάτσετε οκλαδόν και μετά να σηκώσετε ένα βαρύ πράγμα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν μπορείτε να σηκώνετε περισσότερα από 17 κιλά ταυτόχρονα.
• Οι βασικές αρχές της διατροφής είναι επίσης σημαντικά στοιχεία στη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας. Η τροφή πρέπει να παρέχει όλες τις ωφέλιμες βιταμίνες και μέταλλα στον οργανισμό, ειδικά κατά την περίοδο της ανεπάρκειας βιταμινών. Αποφύγετε την υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης, αλκοόλ, σοκολάτας, γρήγορου φαγητού και ανθρακούχων ποτών. Η διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει λαχανικά και φρούτα ως πηγές φυτικών ινών, καθώς και κρέας, ψάρι και όσπρια ως πηγές πρωτεΐνης.

Κάθε άτομο πρέπει να θυμάται ότι η μη ανιχνευμένη οστεοχόνδρωση μπορεί να είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για ολόκληρο το σώμα. όλα τα όργανα και τα συστήματα του σώματος κινδυνεύουν. Είναι απαραίτητο να παρακολουθείτε στενά τη γενική κατάσταση της υγείας σας και να υποβάλλεστε σε εξετάσεις με έναν ειδικό μία φορά κάθε έξι μήνες.